“หนึ่งสองสาม ยามสี่ ยันตีห้า

“หนึ่งสองสาม ยามสี่ ยันตีห้า
หกโมงกว่า หาเป็ด ถึงเจ็ดถิ่น
เจอแปดตัว กลัวสูญ เห็นดุนดิน
แล้วป่ายปีน สิ้นเล้า ตอนเก้าโมง”

คือความฝัน ฉันเพ้อ เพราะเจอเข้า
จึงบอกเล่า เฝ้าคิด จิตประสงค์
ที่เล่าออก บอกความ กันตามตรง
ยังคิดงง สงสัย รอบ่ายเย็น